Ben Birazcık Aşık Olup Geleyim

Bu günlerde sayıkladığım bir şey var. Aşk.. Evet aşık olmak istiyorum deyip duruyordum son zamanlarda.. Kalbi boş bir insan başka ne ister ki zaten. Hele de aşka aşık bir kadınsa bu.. Ben evet, söz konusu aşka aşık kadın ben oluyorum. Ve kendimi böyle çok fena yalnız hissediyorum. Yapılır mı bu bana ya hu. Burda aşk için ölen biten bir potansiyel var ve harcanıyor (:

3-4 aydır kalbim boş. Ayrıldım ve ayrılığın acısını yeni yeni attım üstümden. Bir ara ayrılık yazıları yazıp duruyordum size. Ağlıyor sümükleniyordum durmadan. Şu an geçti o acılar. Burnum da kurudu. Şimdi unuttum ağzımın sütten yandığını, tekrar süt içmek istiyorum sıcak sıcak..

Zaten kim var ki aşktan sebep yanıp, tekrardan aşık olmayan ?

Bugün dışarı çıktım. Çiçekler böcekler güneş, insanlar var kıpır kıpır.. Herkes de mübarek eşli.. Koluna sevgilisini takan soluğu parklarda cafelerde almış. Benim başım keldi.. Evet yalnızdım. Öylece bir kıyıdan sevgilileri izledim gün boyu. Off of diyerek de iç çektim boyuna.

Yarın gene çıkacağım dışarı. Acaba yarın aşık olur muyum (: Neden saklayayım ki aşkı her yerde arar oldum. Ya çıkarsa karşıma diye.. Çıkar mı ki. Bilmem. Kısmet. Bu kelime de olmasa başka neyin ardına saklanır ki insan. Değil mi ?

Yarın ola hayrola. Şöyle çıkayım dışarı, aşık olup geleyim hee, iyi olmaz mı (: Olur yaa.. Hem aşık olunca bir başka güzel olurum ben. Daha neşeli olurum. Daha güzel yazılar yazarım size. Daha bir üretken olurum. Hımm bunca sözden sonra bir dua edersiniz artık bana.

Dua eder misiniz (: Üzüldüm halime Allahım.. Aşık olsam da, ben de kurtulsam siz de..

Bilgeis..