Artık Sende Gözüm Yok Benim

Artık sende gözüm yok benim, istemem Üzülüp ağlamak, Ömrünün en güzel çağında, Benimdin ya sen ona bak … Günlerdir dilimde, playerimde, bilgisayarımda, beynimde bu şarkı var.. Dinleyip dinleyip başa sardığım, her sözünde kendimi bulduğum, eski aşklarım, pişmanlıklarım, yorgunluğum..Off ben nerde hata yaptım da şimdi böyle şarkılarda arıyorum teselliyi..Bilmem ki…Nilüfer; Sende Gözüm Yok ..Pişmanlıkla teselli mi, he rneyse adı..İşte aşkımızın son nefesi, bu şarkı..


Zamanla yenilgilerimden ders çıkarmak yerine pes etmeye mi başladım ne. Aşk eski tadını vermiyor bana. Yorulduğumu hissediyorum. Henüz 27 yaşındayım kimilerine göre. Hala şansım var mutluluk için. Ama neden bana öyle gelmiyor. Neden içimde tarif edemediğim bir burukluk…

Ayrıldığım sevgililerimi düşünüyorum da şimdi. Hiçbirisinde gözüm yok gerçekten. Hiçbirisi için de dönüp keşke! demiyorum. İyi ki de ayrılmışız.. Böyle avutuyorum belki de kendimi. Ne bileyim. Düşünüyorum da 20’li yılarımın başını.. Ne kadar heyecanlı bir hayatım vardı aşktan yana. Aşık olduğum bir erkeği ömrümce bekleyebilecek kadar karaydı gözüm. İçimse hep kıpır kıpır..Mutluydum be ! Düşünüyorum da şimdi, ne kadar boşum, çaresiz, ot gibiyim..

Artık sende gözüm yok benim.
İstemem üzülüp ağlamak.
Ömrünün en güzel çağında,
Benimdin ya, sen ona bak.

Böyle gelmiş, böyle gider şansım benim.
Felek bana, ben feleğe dost değilim.
Bundan sonra nerede akşam, orada sabah,
Senden uzak ben günümü gün ederim.

Son cümleye dikkat ! Ben günümü gün eder miyim sahiden ?

Edemem galiba…