Aşk…

En basite aldığındı belki, belki de olmasından korktuğundu aşk…Şimdi sırası değil dediğin bir zaman, tüm zamanını kaplayandı aşk…Olmasın diye kaçarken, tutulup, tutsak olduğun…Ne kadar kaçarsan kaç, kendini hep onda buldun..O, sana ait değil, yanılma..Sen onun oldun..

Olmaz deyip gülüp geçerken, aşık oldun.


Şimdi sadece onu düşün dur..

Belki bir kasım sabahı kalkan ilk otobüsle koşacaksın yanına..Belki aralıkta dökülürken yapraklar, onunla basıp geçeceksin üzerlerinden..Belki, yalnızlığın üşüttüğü kalbini ısıtacak, sımsıcak..Aşk…Neden kaçarken yakalanıyorum sana ben ?