Bas Bas Bağırır Yalnızlık; Burdayım Gelin !

huzurİçimde bir yalnızlık var şimdilerde. Nereye gitsem, ne yapsam bırakmıyor peşimi. İçimde..Kendimle konuşmaya başladım bu aralar bir de..Sürekli çözmeye çalıştığım sorunlar beynimde.Her şey batmaya başladı bana. Birisi bir şey dese de çatsam diye bekler oldum hatta. Bu yalnızlık duygusu hele..Yiyip bitirecek beni. Saklayamıyorum da üstelik bu halimi. Saklamaya çalıştıkça ben, o bas bas bağrıyor; Hey buraya baksanıza, ben çok yalnızım, nolur benimle konuşun !

Kimse konuşmuyor, inadına. İnadına inadına sessizleşiyor sanki insanlar beni görünce. Bunalıyorum ya hu, yokken bir sebep. Üstelik görenler beni mutlu zannediyor. Nerem mutluya benziyorsa..

Bulunmaz mı bu yalnızlığın çaresi ? Hani olur ya bazen. Her şeyi arkanızda bırakıp, çekip gitmek istersiniz. Sizi kimsenin tanımadığı yabancı bir şehre. Yabancı insanların içine. Kimse geçmişinizi bilmesin, geleceğinizi sorgulamasın istersiniz ya hani bazen. Kafanızı dinlemek, huzur içinde sadece o gün ne yiyeceğinizi düşünmek istersiniz.

Bu mutlu edebilir mi insanı ? Bu tür bir yalnızlık içindeyim şimdi ben. Ama hala mutlu değilim. Ama hala içimde bir his var. Ama hala aradığım huzuru bulmuş değilim..

Huzur !

Huzur nedir ? Kimine göre çok para, kimine göre güzel bir eş, kimine göre zengin bir koca, bazen ev, bazen araba, bazen bir bardak demli çay, bazen mangalda pişen etin kokusu..

Sahi, huzur ne ?

Ve ben neden huzursuzum böyle ?

Bilgeis..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir