Ben Azalttım Kendi Değerimi

aşk bittiÇok sevme, doyamazsın derlerdi. Doğruymuş be…Çok sevmemek gerekiyormuş. İnsan çok sevdiğine doyamıyormuş. İnsanı o çok sevdiğinden ayıran da eller değilmiş üstelik. Çok sevilen, usanıyormuş. Sevginin fazlası iyi değilmiş. Bıktırıyormuş. Aşkta ve sevgide eşitlik söz konusu değilmiş. İlla ki taraflardan biri daha az seviyor, daha gevşek bağlanıyormuş.

Ben azalttım kendi değerimi onun gözünde. O, üzerime geldikçe sustum. Sen haklısın dedim. Sen doğrusun dedim. Hep sensin dedim. Olmadı. Ona verdiğim değer, onu benden ayırdı. Eskiler çok haklıydı. Çok sevmemek lazımdı..

Güçlü olan her zaman güçsüz olanı yener. Aşkta da bu böyledir. Değişmez kural. Güçlü olan taraf, zayıf tarafı ezer hep. Sevenin zaaflarını bilir ve ona göre hareket eder. Güçlü olan, zayıf olanı iyi tanır. Ona göre savaşır. Ve her zaman güçlü kazanır.

Biterse bitsin. Ki üzülmek yersiz şu anda. Önceden en değerli olan, şimdi değersiz. Önce ben düştüm onun gözünden, sonra da o düştü gözlerimden…Birkaç damla gözyaşında bitebiliyormuş her şey. Bütün yaşananları birkaç damla silebiliyormuş. Giden, giderken, yanında sevgisini de götürebiliyormuş.

Kendim için en doğru olanı yaptım. Üzülmedim. Beklemedim. Nasıl olur, neden olur, olmamalı diyerek yakınmadım. Bitti. Madem azaldı değerim. Bitti.

Ben azalttım kendi değerimi ve ben başlattım, ben bitirdim.

Bilgeis..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir