Elalem ne der hapishanesi

Elalem ne der diye diye yaşamadığım ne çok şey var. Bunu düşündüm hep. Yaşım 33 oldu ve hala kafamın bir köşesinde; elalem ne der? Ne derse desin boşver demek istiyorum. Diyemiyorum. Siz diyebiliyor musunuz? Kadınız biz. Kadınız ve hassasız. Toplum baskısını daima hissediyoruz. Toplum baskısı her yaşta peşimizi bırakmayan bir gardiyan adeta. Hayat hapishanemizde tıkıldık kaldık.


Elalem ne der diye diye kaç heves kursakta kaldı. Kaç aşk yarım kaldı. Kaç insan hayatı yarım yaşadı. Yaşımıza ve topluma uymak zorunda kaldık. Oysa gönül yaşı diye bir şey var. O büyümüyor ki..

Hayatımızı başkalarının fikirlerine ipotek ettik farkında mısınız?

Bunun adı da tam olarak bu işte. İpotek etmek. Bu hapishanede mahkumlar da var gardiyanlar da var. Bazen mahkumlar gardiyan olur, bazen gardiyanlar mahkum. Suçumuz istediğimiz gibi yaşamak. Bu hayat bizim ama ipler başkasının elinde. Başkalarının elinde. Ve bu hayatlarımız için çok acı bir şey.

Yaşına göre yaşa diyorlar. Yaş dediğin ne ki. İstatistikten başka bir şey değil. Yaşımız büyür ama ruhumuz her daim sabit. Bunu herkes bilir ama kendi yapamadıklarını başkalarınında yapmamasını ister. Sen saçını mor yapamıyorsun diye bana engel olamazısn mesela. Ya da sen kendinden 10 yaş küçük bir erkekle olamıyorsun diye, ben de mi olmamalıyım. Kime göre, neye göre bir kural bu?

Olayın özeti bu sanırım. Hepimiz kendi yapamadıklarımızı başkaları da yapmasın istiyoruz.

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir