Kalmadığımı Anladım

bittimHala umudum var sanıyordum oysa. Hala bir parça umut vardı içimde. Mutluluğun mümkün olabileceğine dair umutlarım söndükçe günden güne, yine de bir yerlerde, bir gün bir mucize olur ve mutlu olurum diye umut ediyordum. Oysa benim için artık çok geçmiş. Oysa her şey bitmiş. Her biten günün ardından, benden de biraz gitmiş. Azaldıkça azalmışım hayattan. Her giden bir parçamı da alıp gitmiş.

Mutluluğun hayalini kuramadığımda anladım. Bütün umutlarımın tükendiğini..

Ve bu sabah penceremden dışarı bakmadım. Perdeleri açmadım. Yatağımdan kalkmadım. Bugün neden yaşayacaktım? Ve bu sabah bitmiştim tamamen. Ve bu sabah, kalmadığımı anladım…

Ölü aşkların bulunduğu bir mezarlıktayım şimdi. Bütün ölü aşklarımla birlikte ben de öldüm. Meğer ne çok vermişim kendimden onlara. Ne çok sevmişim. Kendimden fazla.. Kimse ama hiç kimse döndüremez beni. Kapkaranlık bir umutsuzluğa gitmişim. Aşklarıma verdikçe hayatımdan, ben bitmişim..

Yarın nedir?

Yarın yaşamdır. Hayaldir. Umuttur. Gelecektir. Belki yavaş yavaş büyüyen bir bebek..Belki saksıda açan çiçek..Ağaran gün, kararan gök..Yarın nedir?

Benim için yarın yok..

Bilgeis..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir