Ne Zaman Büyüdüm Ben…

Ne zaman kaybettim çocukluğumu da ne zaman büyüdüm…Oysa daha dün gibi, babam elimden tutmuş götürüyor, o günlerce istediğim kırmızı terlikleri almaya..Ömrümce istediğim her şeye sahip olsam da onun yerini alır mı hiç ? Hiç babamın bana aldığı kırmızı terliğim kadar mutlu eder mi beni ? Baba diyorum. Daha dün..Ben babamı çok özledim. Söyleyemiyorum. Koskoca kız oldum. Ağlayamıyorum baba baba diye diye..İçim kan ağlıyor. Ben babamı çok özledim..


Şimdi baba diyorum sızlıyor içim. Gözlerim doluyor dökemiyorum içimdeki yağmurları..İçin için çağlıyorum, baba seni çok özledim. Nerde ne zaman biri baba dese, duysam, dayanamıyorum. Ağlama kızım diyorsun bilsem de, sen yoksun…Hep ağlıyorum..Senin gibi silmez kimse göz yaşlarımı, silmeyecek biliyorum..

Ne zaman büyüdüm ben ? Baban öldü dedikleri zaman. Denir mi hiç…Dendi. Sahi, baba ölüm neydi ?

Baba, bana ölümü sen anlattın. Sensiz geçen her günümde ölüm neymiş, çok iyi anladım..

O nazlı kızın yok artık…Kim çekerdi ki nazımı zaten..Kim okşardı saçlarımı senin gibi.. Baba, ben seni çok özledim..Hep 8 yaşımda kalsaydım.Keşke hiç büyümeseydim..Keşke ölmeseydin..