Bir Kez Döven Erkek Her Zaman Döver !

Eşinizden şiddet gördünüz. İlk şiddetinizdi. Sizden özür diledi ve inandınız affettiniz.Eşiniz artık size şiddet uygulamayacak. Buna inanıyor musunuz ? Affettiğinizde eşiniz artık söz verip size hep iyi mi davranaca sizce ?

Dayak atma eğilimi eğer tedbir alınmazsa bir süre sonra tekrarlanabilir. Aile fertleri şiddet uygulayan kişiyi affetmiş görünseler veya kendilerini affetmek zorunda hissetseler de şiddetin etkileri kalıcı olabilir.

Şiddet çemberi birbirini takip eden 3 aşamadan oluşur: gerginliğin artması, patlama ve özür.

Bu, sonuçları yaralanmalara hatta ölümlere yol açabilecek bir kısırdöngüdür.

Gerginliğin artması evresinde kişi kızgınlığını kontrol edememe yönünde sinyaller vermeye başlar ve karşısındaki bir şeylerin yolunda gitmemeye başladığını hisseder.

Patlama evresinde şiddet uygulayan kişi sözlü, fiziksel ya da cinsel olarak karşısındakine saldırır.

Bu süre kısa veya uzun olabilir, hatta günler sürebilir.

Özür evresinde ise şiddet uygulayan kişi diğerinden özür diler, affedilmek ister, bir daha olmayacağına dair sözler verir.

Bazen özür evresi yaşanmayabilir ve gerginliğin artması-patlama ikilemi devam edip gider.

Bazı kişilerin ise şiddeti ne zaman uygulayacakları belli olmaz, beklenmedik bir zamanda ön belirti vermeden patlayabilirler.

Sizin Hikayeniz:

# ” “Babamın ne zaman patlayacağını bilirdik. Önce çenesi gerilir, sonra bıyıkları titremeye başlardı… Bu durumda korunma pozisyonu alırdık. Ben ellerimle başımı kapatırdım, ablam oturduğu yerde büzülür ve kıvrılırdı. En küçüğümüz ise divanın altına girerdi. Bir keresinde o kadar uzun süre divanın altında kalmış ki, altına kakasını yapmış sonra da uyumuş.”

# ” “Babam ne zaman annemi dövse hepimizi karşısına alır saatlerce tek tek tüm hatalarımızı sayar ve neden böyle davranmak zorunda kaldığını anlatırdı… İnsanın içini taşlaştıracak kadar uzun konuşurdu… Zamanla onu dinlememeyi öğrendim. İki oyun uydurmuştum. Biri “kulaklığı kapama oyunu”; babamın sesini kıstığımı ve onu artık duymadığımı hayal ederdim ve gerçekten duymazdım da. İkinci oyun “gözleri açık uyuma oyunu” idi. Babam konuşurken uyuduğumu hayal ederdim hatta galibe gerçekten gözlerim açık uyurdum, çünkü birkaç kez rüya gördüğümü hatırlıyorum.”